تبليغاتX
پنجره احساس
به نام آنکه اشک را آفرید تا سرزمین وداع آتش نگیرد

دوستت دار....

 

 

دوستت ندارم به اندازه ي اقيانوس چون يه روز به آخرش میرسی

دوستت ندارم به اندازي خورشيد چون غروب ميكنه

 دوستت ندارم به اندازه اسمون چون هر لحظه یه رنگه

 دوستت ندارم به اندازه زمین چون هر قسمتشو یه نفر صاحبه

دوستت ندارم به اندازه اب چون میاد و میره

دوستت ندارم مثل قلبم چون یه روزی از کار می افته

دوستت دارم به اندازه روت كه هيچوقت كم نميشه

دوستت دارم به اندازه کهکشان که بی پایانه

دوستت دارم مثل خدا ولی کمتر از اون چون خیلی بزرگه

دوستت دارم مثل گل مصنوعی که هیچ وقت پرپر نمی شه

دوستت دارم مثل اتیش که گرمم می کنه

 دوستت دارم مثل یه کوه که محکم و استواره می تونم بهت تکیه کنم

دوستت دارم برای همیشه چون تا ابد مال منی

نوشته شده در چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386 ساعت 16:11 توسط یاسمن |

>