پنجره احساس

@@@

بزرگ ترین آرزوم اینه کوچک ترین آرزوت باشم

نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386 ساعت 18:35 توسط یاسمن |

دلتنگی

تقدیم به او که نبود

                       اما حس بودنش بر من شوق زیستن داددلم برای کسی تنگ است
                       که آفتاب صداقت را به میهمانی گلهای باغ می آورد و گیسوان بلندش
                      را به باد می داد و دستهای سپیدش را به آب می بخشید و شعرهای
                      خوشی چون پرنده ها می خواند...

نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم مرداد 1386 ساعت 18:27 توسط یاسمن |

اشتباه

گریه ام گرفته است از مرام روزگار
گشتم و نیافتم ردپایی از بهار
عشق من بزرگ بود رنگ بیکرانگی
حال مانده زان همه نفرتی به یادگار
ساعت یک شب است من نشسته ام هنوز
روبه روی فکر تو ..روبه روی یک قطار
خواستم که عشق را در تو جستجو کنم
حیف اشتباه بودتو و عشق را چه کار؟
تو به راه خود برو با نگاه کوچکت
تو بمان و این همه صید در شاهوار
حیف پر گشودنم حیف بال های من
ذره ای هوا نداشت آسمان آن دیار
دوست داشتم تو را صادقانه بی دریغ
تو ولی...تو ولی پر از غبار
زود باش!پاسخ مرا بده
عشق با چه عینی است؟چهره نقابدار!
هر طرف که می روم جز شبی سیاه نیست
یک دروغ..یک کلاغ..قیل و قال..قار قار
کاش می شناختی قدر سیب سرخ را
آه خسته ام چه از سکه های بی عیار
می روم که می روم جای من در اوجهاست
ماه من نشسته است منتظر سر قرار!

نوشته شده در پنجشنبه هجدهم مرداد 1386 ساعت 17:23 توسط یاسمن |

ملاقات

دیروز با یک دسته

آمده بود به دیدنم با یک نگاه مهربون همون نگاهی که سالها آرزوشو داشتم
گریه کرد و گفت دلش برام تنگ شده ولی من فقط نگاهش کردم.
وقتی رفت سنگ قبرم از اشکش خیس شده بود.

نوشته شده در دوشنبه پانزدهم مرداد 1386 ساعت 17:31 توسط یاسمن |

افسانه

عاشقان شمعند و ما پروانه ایم
بیدلان گنجند و ما ویرانه ایم
برنگردد روی ما جز سوی یار
در هوای دوستان دیوانه ایم
زیر سقف آسمان و فرش خاک
با جنون و عاشقی همخانه ایم
تا ز ما باشد نشانی و اثر
طالب عاشق کش فتانه ایم
در صف شیدایی و شوریدگی
شهریار و افسری جانانه ایم
عاجزیم از شرح حال درد خود
لاجرم دردی کش میخانه ایم
چون پشنگ و تیغ عالمگیر او
در مصاف عاشقی افسانه ایم

نوشته شده در دوشنبه پانزدهم مرداد 1386 ساعت 14:42 توسط یاسمن |